اگر در صحنه مسائل اجتماعی قرار باشد از عقلانیت فاصله بگیریم و احساساتی شویم زود از کرده خود پشیمان می شویم چون طرف های مقابل ما اگر انسان باشند عقل را بر زندگی خود حاکم کرده اند و از رفتار ما در راستای اهداف خودشان بهره می برند و احساسات خود را جایی به کار می گیرند که به نفع شان باشد . ما هم نباید به نام ترحم مرتکب حماقت شویم.

هرگاه جامعه ای با مشکلی روبرو می شود دو راه در مقابل خود دارد : ۱-خود را تسلیم ان مشکلات کند و به خاطر ان هر خواری و مشکلی را که زاییده ان ست بپذیرد و بدون حرکت و منفعل بماند هر چند در ظاهر مداوم از ان مشکل یاد کند و دنبال راهکار بگردد. ۲-یا این که به جای انفعال راهکار مناسب نه اسان ، را انتخاب کند وبا پشت کار و اگاهی برای همیشه از ان مشکل رها شود .

تعامل به سبک برجام اگر ثمره داشته باشد باید بررسی شود با این میزان وقت و انرژی که از ما می گیرد صرفه اقتصادی و سیاسی دارد یا نه .یا بهتر بگوییم به قول معروف ایا این نان خوردن به این ریش جنباندن می ارزد یا نه؟

اگر مردم بدانند که نظام حاکم در پی تحقق بخشیدن به هدف ها و خواسته های مشترک آنها از قبیل آزادی و رفاه و استقلال است هر چند با مشکلاتی روبرو باشند ولی باز از نظام حاکم دست بر نمی دارند.

اکنون که با بر جام و مذاکره ما نتوانستیم حقوق خود را از دشمنان بگیریم باید یک راهی نو و کارگشاتر را انتخاب کنیم. یکی از راههایی که با استقلال این کشور، ما در رسیدن به خواسته هایمان پیمودیم و همیشه هم نتیجه گرفته ایم راه تلاش و خود باوری و درون زایی است .

اراده عمومی مردم ایران بعد از استقلال این کشور از حیث سیاسی ،به حل مشکلات اقتصادی تعلق گرفته است. حال دولت که نمایده مردم در اختیارات اجرایی کشوردر زمینه رفتار های اجتماعی و اقتصادی است باید در صدد رفع مشکلات اقتصادی باشد نه این که بخواهد با طرح های متفرقه به اراده ی عمومی بی اعتنایی کند . پس برجام هایی که ما را از فضای حل مشکلات معیشتی مردم دور می کند مخالف اراده عمومی مردم است و کارها را عقب خواهد انداخت.

طبق گفته مقامات مسئول که برجام تمام مشکلات کشور را حل خواهد کرد،حال که برجام شده دیگر در کشور مشکلی باقی نمانده و ما احساس می کنیم داریم در بهشت زندگی می کنیم بنابراین چون این برجام تمام مشکلات را حل کرد پس دیگر نیازی به برجام های دیگر نیست و اگر کسی بخواهد پای برجام های دیگر را به میان بکشد به زبان بی زبانی می خواهد ناکار آمدی برجام را القا کند و این تکذیب مقامات مسئول است حتی اگر خود مقام مسئول این حرف را بزند. (ستاد دفاع از برجام)

هرملتی که برای رسیدن به اهداف خود چشم داشت به دشمنانش داشته باشد باید مسیر بندگی او را پیش گیرد تا شاید کمی از نیاز های او را برطرف کنند .

یکی از مضرات رویکرد بیگانه محور و بی اعتمادی به نیروهای درونی جامعه فروپاشی اجتماعی است .

بنابر گفته کسانی که برجام را یک پیروزی می دانند و اکنون هم به این جا رسیده اند ،برجام هم سرنوشتی مانند احد دارد . چرا ؟

چون زمانی که هنوز جنگ ادامه دارد و کمی هم غنیمت به روی زمین مانده است اگر خم شدی تا غنیمت را برداری باید به قول معروف پیه این را هم به خودت بمالی که ممکن است ضربتی هم بخوری و شاید بر سر یک غنیمت بی ارزش جنگ برده را ببازی. چرا؟

چون دشمن اگر دشمن باشد که هست برگ برنده خود را به همین راحتی از دست نمی دهد .

به نظر می رسد برجام به جای این که یک راه حل برای مشکلات کشور باشد منجر به یک چالش شده که باید برای برون رفت از ان تدبیری اندیشید.

انسان عاقل وقتی در یک بن بست گیر می کند تصمیم می گیرد تا از راهکارهای قبلی دست بردارد وراهکار بهتری را بیابد نه این که به در بسته بکوبد.

در حالی که هنوز حدود یک سال تا انتخابات ریاست جمهوری مانده است بازی بعضی از احزاب بر سر کاندیدای ریاست جمهوری شروع شده است و با نام بردن از یک سری افراد سبب می شوند تا با این القا رسانه ای مردم از تصمیم گیری در یک فضای ارام فکری محروم بمانند و از ازاداندیشی لازم محروم بمانند. بعضی از این احزاب هستند که گروه نفوذ و فشار بر مردم شده اند و از قبل در زمین دشمن بازی می کنند تا دشمن بتواند کسی را که بیشتر با او همراهی می کند بر مردم تحمیل کنند.

زمانی که یک فسادی مانند قاچاق کالا در صحنه ی عمل این قدر به اقتصاد کشور ضرر می زند همه ی ارگان های دولتی و خصوصی و مردم باید دست به دست هم بدهند تا بتوانند هر چه سریعتر ان را خنثی کنند واز ثمرات پایدار ان در راستای اقتصاد مقاومتی بهره ببرند .